دل بریندارم

نیگارا، دوولبه را، نا میهره بان، یاری جه فاکارم

به زاری کوشتمت تا که ی ده فه رمووی من وه فا دارم

ده لیی موورغی شه باهه نگه له ده وری صوبحی دیدارت

له حه لقه ی زوولفی تو، دی ،ده م به ده م ناله ی دلی زارم

به ده ردی مووبته لا بووم جاهیل و دانا که حه یرانن

مه گه ر چاوی نه خوشی توم نه مه خموورم نه هوشیارم

گه هی سووتاوی ئه بروتم، گه هی پابه ندی گیسوتم

له لایه ک رو به میحرابم له لایه ک رو به زوننارم

وه صییه ت بی که مردم ته خت و تابووتم له عه رعه ر که ن

هه تا عاله م بزانی من شه هیدی قامه تی یارم

وه فایی دور له تو په یوه سته حالی شین و گریانه

له به ر چاوت به صه د جی وه ک نیشانه ی دل بریندارم